
Terytorium Gruzji leży w strefie fałdowań alpejskich rozciągającej się od Atlasu i Gór Betyckich aż po Archipelag Sundajski. Jej terytorium obejmuje zatem dość młody i bardzo mobilny fragment skorupy ziemskiej, który w głównym zarysie ukształtował się dopiero podczas ostatnich ruchów górotwórczych tj. w erze kenozoicznej.
Na terenie Gruzji ciągle występują dynamiczne zjawiska geologiczne, których energia bierze się z kolizji płyt litosfery. Zarówno malownicze góry Kaukazu, jak również dzisiejsze trzęsienia ziemi to efekt parcia Płyty Arabskiej na północ. Jej ruch prowadzi do "czołowego zderzenia" z Płytą Euroazjatycką i rozsuwania na boki dwóch mniejszych fragmentów skorupy ziemskiej - Płyty Irańskiej i Anatolijskiej (Tureckiej). Towarzyszą temu silne naprężenia prowadzące m.in. do spękań w postaci uskoków tektonicznych.
Większość skał spotykanych w Gruzji powstało w erze mezozoicznej i kenozoicznej a więc ich wiek na ogół nie przekracza 250 mln lat. Największe powierzchnie zajmują skały osadowe, utworzone w pradawnym Oceanie Tetydy, czyli wapienie, dolomity, margle, piaskowce, zlepieńce i utwory fliszowe. Niewiele mniejszy obszar pokrywają produkty intensywnego wulkanizmu, który istniał tu całkiem niedawno, bo w trzeciorzędzie. Ostatnie erupcje datuje się na czwarte tysiąclecie przed Chrystusem, czyli trwający obecnie holocen. Pozostały po nich wyraźne formy terenu takie jak stożki i jeziora wulkaniczne. Niepodważalnym świadectwem wulkanicznej przeszłości są skały wylewne np. bazalty, andezyty, porfiry i dużej miąższości tufy. W kilku regionach odsłaniają się na powierzchni stare paleozoiczne granity, dioryty i sjenity, które powstały na znacznych głębokościach w magmowych intruzjach (np. batolitach, lakkolitach). Granity budują m.in. słynną Ścianę Bezingi, której trzy wierzchołki przekraczają 5 tys. metrów.
Mimo stosunkowo niewielkiej powierzchni kraju jego budowa geologiczna jest dość złożona. Dominują w niej strefy fałdów, zrębów i zapadlisk. W północno-wschodniej części Gruzji nadrzędną jednostką geotektoniczną jest Antyklinorium Głównego Grzbietu Kaukaskiego, podążając na południowy-zachód natrafiamy na kolejne struktury: Główny Grzbiet Kaukazu, System Fałdowy Południowego Skłonu Głównego Grzbietu, Strefę Międzygórską (Gruzińską), Adżarsko-Trialecki System Fałdowy i wreszcie Strefę Artwińsko-Bolniską (Somchecką).